Urzędnik urzędnikowi nierówny. Zdarza się, że wniosek o wydanie takiej samej decyzji jest zupełnie różnie traktowany w różnych urzędach. Czy błędy w procedurze stanowią o nieważności decyzji?

Przykład

Przedsiębiorca wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów. W trakcie postępowania konieczne było uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W tym samym czasie inny przedsiębiorca wystąpił z podobnym wnioskiem w innej miejscowości i dostał zezwolenie bez wymaganych procedur.

Konieczna procedura

Od 12 marca 2010, po wejściu w życie nowelizacji ustawy o odpadach, został zniesiony zapis mówiący o tym, że zezwolenie na zbieranie wydaje się po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu lub po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

Nie oznacza to jednak, że uzyskanie w niektórych przypadkach zezwolenia na zbieranie odpadów będzie łatwiejsze i obejdzie się bez potrzeby uregulowania tzw. "budowlanki". Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustalenie przeznaczenia terenu oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w planie zagospodarowania przestrzennego. Aby potwierdzić faktyczne przeznaczenie działki w planie zagospodarowania terenu musisz wystąpić o wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

A gdy dla działki, na której planujesz prowadzić zbieranie odpadów, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego?

Wówczas musisz wystąpić wydanie warunków zabudowy. Z uwagi na fakt, że zbieranie odpadów należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy musisz uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

A jednak nieważność decyzji

Zdarzają się sytuacje, jak opisana powyżej, kiedy podmiot uzyskuje zezwolenie na zbieranie odpadów bez żadnych dodatkowych uzgodnień.. Na pierwszy rzut oka - analizując samą decyzję - takie zezwolenie jest tak samo ważnej jak zezwolenie uzyskane po przeprowadzeniu pełnej procedury. Jednak w razie szczegółowej kontroli prowadzonej np. przez WIOŚ szybko okaże się, że decyzja ta jest nieważna. Wynika to z faktu, że decyzja wydana z naruszeniem przepisów ochrony środowiska jest z mocy prawa nieważna. W konsekwencji oznacza to, że taki podmiot działa nielegalnie.

Podstawa prawna:

1. Ustawa z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie [...] (Dz.U. z 2008 r. nr 199, poz. 1227).
2. Ustawa o odpadach z 27 kwietnia 2001 r. (Dz.U. z 2007 r. nr 39, poz. 251 ze zm.).
3. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27 marca 2003 r. (Dz.U. z 2003 r. nr 80, poz. 717).