Odpowiedzialność za środowisko
Ustawa z 13 kwietnia 2007 r. [1] ujednolica zasady odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym w środowisku naturalnym, tj.
dotyczącym gatunków chronionych i siedlisk przyrodniczych oraz zanieczyszczeniom gruntów. Ustawa reguluje sytuacje, gdy sama szkoda jeszcze nie miała miejsca, lecz istnieje zagrożenie jej
powstania.
Do jakiego rodzaju szkód odnoszą się przepisy?
Przepisy ustawy stosuje się do bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku:
Przepisy ustawy stosuje się do bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku:
- spowodowanego przez działalność podmiotu korzystającego ze środowiska stwarzającą ryzyko szkody w środowisku,
- dotyczącego gatunków chronionych lub chronionych siedlisk przyrodniczych oraz występującego z winy podmiotu korzystającego ze środowiska,
- wywołanego emisją rozproszoną pochodzącą z wielu źródeł.
Jaka działalność jest ryzykowna?
Do działalności stwarzającej ryzyko szkody w środowisku zalicza się:
- działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, wymagającą uzyskania zezwolenia,
- eksploatację instalacji wymagającej uzyskania pozwolenia zintegrowanego czy pozwolenia na wprowadzanie pyłów lub gazów do powietrza,
- działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania oraz zbierania i transportu odpadów wymagających uzyskania zezwolenia,
- wymagające uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, pobór za odprowadzanie wód powierzchniowych lub podziemnych,
- produkcję, wykorzystanie, przechowywanie, przetwarzanie, składowanie, uwalnianie do środowiska oraz transport chemicznych substancji niebezpiecznych, środków ochrony roślin, produktów biobójczych.
Kiedy przepisy ustawy nie obowiązują?
Przepisów ustawy nie stosuje się:
- jeżeli od emisji lub zdarzenia, które spowodowało szkodę w środowisku, minęło więcej niż 30 lat,
- gdy szkody w środowisku spowodowane zostały przez konflikt zbrojny, katastrofy naturalne,
- do gospodarki leśnej prowadzonej zgodnie z zasadami trwale zrównoważonej gospodarki leśnej.
Kto odpowiada za zapobieganie szkodom?
Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach odpowiedzialności za zapobieganie szkodom w środowisku i naprawę szkód jest wojewoda.
Czy wiesz, że
Podmiotem zobowiązanym do zapewnienia rekultywacji gruntu jest podmiot władający powierzchnią gruntu, którym jest zazwyczaj właściciel nieruchomości lub jej użytkownik wieczysty.
Obowiązki korzystającego ze środowiska
W przypadku wystąpienia szkody w środowisku podmiot korzystający ze środowiska jest zobowiązany do:
- podjęcia działań w celu ograniczenia szkody,
- zapobiegania negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi lub osłabienia funkcji elementów przyrodniczych,
- ograniczenia bądź podjęcia działań naprawczych.
Czy wiesz, jak ustalić warunki przeprowadzenia działań naprawczych?
Podmiot korzystający ze środowiska uzgadnia warunki przeprowadzania działań naprawczych z organem ochrony środowiska, w drodze decyzji określającej:
- stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko,
- zakres i sposób przeprowadzenia działań naprawczych,
- zakres rozpoczęcia i zakończenia działań naprawczych.
Kto zapłaci za przeprowadzenie działań zapobiegawczych?
Koszty przeprowadzenia działań zapobiegających lub naprawy ponosi podmiot korzystający ze środowiska.
Podstawa prawna:
- Ustawa z 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz.U. z 2007 r. nr 75, poz. 493).