Uwaga! zaostrzenie prawa karnego za czyny przeciw środowisku
Dotychczas nikt nie przejmował się za bardzo przestępstwami przeciwko środowisku, sądy odraczały sprawy mające nałożyć odpowiedzialność i karę za szkody w środowisku, swą decyzję tłumacząc małą szkodliwością czynu. Zmiany w kodeksie karnym, dotyczące określenia zasad ponoszenia odpowiedzialności za środowisko, mają to zmienić. Za wykroczenia przeciw środowisku można stanąć przed sądem i grozi za to konkretny wymiar kary pozbawienia wolności.
Celem dyrektywy karnej jest zapewnienie skuteczniejszej ochrony środowiska. Przygotowane w Ministerstwie Środowiska założenia do projektu nowelizacji kodeksu karnego i innych ustaw zostały skierowane do rozpatrzenia przez Komitet ds. Europejskich Rady Ministrów. Wdrożenie tych regulacji będzie się odbywać przez zmianę lub uzupełnienie przepisów:
- Kodeksu karnego - rozdziału „Przestępstwa przeciwko środowisku”( Rozdział XXII),
- ochronie przyrody,
- substancjach zubożających warstwę ozonową oraz
- odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary.
Co się zmienia?
Ustawa/ art. kk | Charakter zmiany |
Kodeks karny [Dz.U.97.88.553] art. 182 kk | Kto zanieczyszcza wodę, powietrze lub powierzchnię ziemi substancją albo promieniowaniem jonizującym w takiej ilości lub w takiej postaci, że może to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować istotne obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeżeli czyn określony w pkt 1 popełniony został w związku z prowadzeniem zakładu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Jeżeli sprawca czynu określonego w pkt 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w pkt 2 działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zmiana doprecyzowuje zapisy w odniesieniu do sposobu zanieczyszczenia środowiska i bezpośrednio określa karę za szkodę w określonym komponencie środowiska oraz różnicuje karę ze względu na rodzaj podmiotu wyrządzającego szkodę w środowisku i rodzaj jego winy. We wcześniejszym zapisie mogłeś zostać ukarany pozbawieniem wolności od 3 miesięcy do lat 5, gdy odpowiadałeś za zanieczyszczenie wody, powietrza lub ziemi substancją albo promieniowaniem jonizującym w takiej ilości lub w takiej postaci, że mogło to zagrozić życiu lub zdrowiu wielu osób lub spowodować zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach i na tym zapis się kończył. |
Kodeks karny [Dz.U.97.88.553] Art. 185 § 1 - § 3 kk | Jeżeli następstwem czynów wymienionych powyżej oraz tych wymienionych poniżej, takich jak: składowanie , usuwanie, przerabianie, unieszkodliwianie albo przewożenie odpadów lub substancji wbrew przepisom i w takich warunkach lub w taki sposób, że może to zagrozić środowisku; sprowadzanie wbrew przepisom z zagranicy odpadów lub substancji zagrażających środowisku. przewożenie, gromadzenie, składowanie , porzucanie lub pozostawianie bez właściwego zabezpieczenia materiału jądrowego albo innego źródła promieniowania jonizującego, jest : zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach lub istotne obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziem - sprawca podlega pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8, ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka - sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10, śmierć człowieka - sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. Zaostrzono wymiar kary. Wcześniej można było wymierzyć jeden rodzaj kary za ogólnie pojęte dopuszczenie się strat w środowisku - pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. |
Kodeks karny [Dz.U.97.88.553] Art. 183. § 1 kk | Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, dokonuje odzysku, unieszkodliwia albo transportuje odpady lub substancje w takich warunkach lub w taki sposób, że może to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować istotne obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Odpowiedzialność karna jest już w sytuacji, gdy działanie podmiotu zagraża życiu lub zdrowiu choćby jednej osoby oraz w przypadku, gdy jego skutkiem jest spowodowanie znacznej szkody dla jakości powietrza, gleby lub wody. Uwaga! Karze będzie podlegać nawet nieumyślne popełnienie wszystkich czynów dotyczących niewłaściwego postępowania z odpadami. Wcześniejszy zapis odnosił się do zagrożeń życia lub zdrowia wielu osób i nie precyzował strat w poszczególnych komponentach środowiska. |
Ustawa o ochronie przyrody [Dz.U. z 2004 r. nr 92, poz. 880] Art. 127a kk | Wprowadzono w ustawie przepis określający odpowiedzialność karną za przestępstwo polegające na posiadaniu lub przywłaszczeniu takiej liczby chronionych gatunków, która może wpłynąć na zachwianie ich populacji. Kto chociażby nieumyślnie, naruszając zakazy obowiązujące w stosunku do roślin, zwierząt, grzybów objętych ochroną gatunkową, wchodzi w posiadanie okazów w liczbie większej niż nieznaczna, w takich warunkach lub w taki sposób, że ma to wpływ na zachowanie właściwego stanu ochrony gatunku, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. |
Ustawa o ochronie przyrody [Dz.U. z 2004 r. nr 92, poz. 880] Art. 128 ust 1 i 2, art. 128 kk | Dodano zapis o karze za nieumyślne spowodowanie strat w gatunku chronionym. Kto chociażby nieumyślnie zabija, niszczy, wchodzi w posiadanie lub handluje okazami gatunku, w liczbie większej niż nieznaczna, podlegającego ochronie, w takich warunkach lub w taki sposób, że ma to wpływ na zachowanie właściwego stanu ochrony gatunku, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Kto: bez wymaganego dokumentu lub wbrew jego warunkom przewozi przez granicę Unii Europejskiej okaz gatunku podlegającego ochronie narusza przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące ochrony gatunków dziko żyjących zwierząt i roślin w zakresie regulacji obrotu nimi poprzez: nieprzedkładanie zgłoszenia importowego, używanie okazów określonych gatunków w innym celu niż wskazany w zezwoleniu importowym, korzystanie w sposób nieuprawniony ze zwolnień od nakazów przy dokonywaniu obrotu sztucznie rozmnożonymi roślinami oferowanie zbycia lub nabycia, nabywanie lub pozyskiwanie, używanie lub wystawianie publicznie w celach zarobkowych, zbywanie, przetrzymywanie lub przewożenie w celu zbycia okazów określonych gatunków roślin lub zwierząt, używanie zezwolenia albo świadectwa dla okazu innego niż ten, dla którego było ono wydane, składanie wniosku o wydanie zezwolenia importowego, eksportowego, reeksportowego, lub świadectwa bez poinformowania o wcześniejszym odrzuceniu wniosku podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. |
ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubażających warstwę ozonową [Dz.U. z 2004 r. nr 121, poz. 1263 z późn. zm.) Art. 48a kk | Wyróżniono, że czynem zabronionym powinna być „produkcja, przewóz, wywóz, wprowadzanie do obrotu lub wykorzystywanie substancji zubażających warstwę ozonową” Kto, wbrew zakazom lub bez dochowania warunków rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.Urz. UE L 286 z 31 października 2009 r., str. 1), produkuje, przywozi, wywozi, wprowadza do obrotu, używa substancji kontrolowanych oraz produktów, urządzeń i instalacji zawierających te substancje, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. |
Ustawa z 2 października 2001 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary [Dz.U. z 2002 r. nr 197, poz. 1661 z późn., zm.] Art. 16 ust 1 pkt 8 kk | art. 16 ust. 1 pkt 8 wskazanej ustawy, przewiduje odpowiedzialność podmiotu zbiorowego, jeżeli osoba popełniła przestępstwo przeciwko środowisku. Podmiot zbiorowy podlega odpowiedzialności na podstawie ustawy, jeżeli osoba popełniła przestępstwo przeciwko środowisku, określone w: art. 181-184 oraz art. 186-188 Kodeksu karnego, art. 34 ustawy z 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz.U. nr 11, poz. 84, nr 100, poz. 1085, nr 123, poz. 1350 i nr 125, poz. 1367 oraz z 2002 r. nr 135, poz. 1145 i nr 142, poz. 1187), art. 69 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. nr 62, poz. 628 oraz z 2002 r. nr 41, poz. 365 i nr 113, poz. 984), art. 58-64 ustawy z 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz.U. nr 76, poz. 811 oraz z 2002 r. nr 25, poz. 253 i nr 41, poz. 365). Podmiot zbiorowy podlega odpowiedzialności za czyn zabroniony, gdy osoba fizyczna działa w imieniu lub w interesie podmiotu zbiorowego: w ramach uprawnienia lub obowiązku do jego reprezentowania, podejmowania w jego imieniu decyzji lub wykonywania kontroli wewnętrznej albo przy przekroczeniu tego uprawnienia lub niedopełnieniu tego obowiązku albo została dopuszczona do działania w wyniku przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków albo działa w imieniu lub w interesie podmiotu zbiorowego, za zgodą lub wiedzą osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu zbiorowego, jeżeli zachowanie to przyniosło lub mogło przynieść podmiotowi zbiorowemu korzyść (nawet niemajątkową). Ustawa określa postępowanie wobec podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary, czyny te traktuje jako przestępstwa lub przestępstwa skarbowe. |
Podstawa prawna:
Projekt z 6 kwietnia 2010 r. - założenia do projektu ustawy o zmianie ustawy -
kodeks karny oraz niektórych innych ustaw stanowiącego transpozycję dyrektywy parlamentu europejskiego i rady 2008/99/we z 19 listopada 2008 r. w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne (Dz.Urz. UE l 328 z 6 grudnia 2008 r., str. 28).
Projekt z 6 kwietnia 2010 r. - założenia do projektu ustawy o zmianie ustawy -
kodeks karny oraz niektórych innych ustaw stanowiącego transpozycję dyrektywy parlamentu europejskiego i rady 2008/99/we z 19 listopada 2008 r. w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne (Dz.Urz. UE l 328 z 6 grudnia 2008 r., str. 28).
Autor: Izabela Kotowska
specjalista ds. ochrony środowiska w zakresie gospodarki odpadami oraz dostosowania polskiej gospodarki do standardów Unii Europejskiej (ISO 14001)
